Champions League: Arsenal 1-0 Dynamo Kyiv

Na een periode van ellende en onrust klonk eindelijk weer eens het vertrouwde One nil to the Arsenal door het Emirates Stadium. Ondanks een niet al te overtuigende uitvoering is het primaire doel, kwalificatie voor de achtste finales, behaald. Hopelijk zorgt deze overwinning voor een boost in het moraal, iets wat met het oog op zondag zeer zeker nodig zal zijn.

Almunia
Djourou, Gallas, Silvestre, Clichy
Ramsey, Fabregas (C), Song, Denilson
Van Persie, Vela

Met liefst negen blessures begon Fabregas aan zijn hopelijk lange carriere als Arsenal captain. Arsenal begon aardig aan het duel met veel balbezit, maar wist niet bijzonder veel kansen af te dwingen. Dynamo leek niet van zins om aanvallend te spelen en stond vaak met elf man op eigen helft. Toch waren er een paar kleine kansjes voor Ramsey en Van Persie, maar doelman Bogush kwam zelden in de problemen.

Aan de andere kant gebeurde er zelfs nog minder, al kregen de Oekrainers de grootste kans van de eerste helft. Gallas leek aanvankelijk goed te hebben verdedigd bij een lange bal, maar Bangoura ontfutselde hem betrekkelijk eenvoudig de bal om vervolgens in een 1 op 1 op de paal schieten. Gallas leek zichzelf te revancheren door op slag van rust te scoren, maar hij werd terecht terug gefloten wegens buitenspel. 0-0 op rust en geen van beide ploegen heeft daarmee recht tot klagen.

In de tweede helft was het niveau zo mogelijk nog lager. Zowel Arsenal als Dynamo grossierde in foute passes en de toch al slecht fluitende arbiter floot continu voor kleine dingetjes, wat het spel ook niet ten goede kwam. Met het inbrengen van Bendtner en Wilshere zorgde Wenger voor nieuwe impulsen, maar de laatste had de bal nog niet eens aangeraakt toen Almunia met een cruciale redding Artem Milevsky van scoren afhield. 

Daarna nam Arsenal het initiatief definitief over, maar pas in de 88ste minuut kwam de beloning. Aanvoerder Fabregas verzond een prachtige lange pass na een scheidsrechtersbal, Nicklas Bendtner controleerde op de borst en schoot met zijn linker binnen in de korte hoek. Rescued by the man with the pink boots. Drie punten en daarmee ook kwalificatie voor de volgende ronde.

Voor Fabregas een geslaagd begin van zijn carriere als aanvoerder, zo zei hij na de wedstrijd:

The most important thing was the result. It was a difficult game because every team who comes here comes to defend and try to play on the counter attack. But we were patient and continued to play our football and in the end we scored the goal that we deserved.

Ook had hij nog wat te zeggen over William Gallas:

It was difficult but you could that every time he [Gallas] touched the ball it was cheering him up and he was fantastic. He is a big professional and nobody doubts his commitment and he has shown that tonight again.

En daar valt niet over te twisten. Gallas is een professional en gedroeg zich op het veld niet anders dan normaal. Dat hij de band kwijt is, betekent niet automatisch dat daarmee zijn leidinggevende taken verdwijnen. Hopelijk gaat hij weer goed presteren nu Wenger hem weg heeft gehaald bij de media, want als William in vorm is, is hij de beste centrale verdediger die we hebben. Dat we hem nodig hebben als we iets willen winnen moge duidelijk zijn.

Opvallend was hoe zwak het middenveld was voor het inbrengen van Jack Wilshere, de jongste Arsenal speler aller tijden in de Champions League. Wenger koos ervoor om een platte 4-4-2 te spelen met vier centrale middenvelders op een rij. Niet geheel onverwachts zorgde dat voor een rommelige bende en komende zondag moet het anders. Denilson en Ramsey presterden zacht gezegd matig op de flanken en Song had beter een Dynamo-shirt aan kunnen trekken. Nu kun je de manager daar niet alle schuld van geven, rekening houdend met alle blessures. Het is goed dat de manager spelers als Wilshere, Gibbs en Merida probeert te beschermen tegen overbelasting, maar toch vraag je je af of je in zo’n wedstrijd toch niet beter jongere spelers kan opstellen in plaats van spelers uit positie te spelen. Als je met drie centrale verdedigers en 4 centrale middenvelders speelt, kun je erop wachten dat het elftal niet draait. Met het inbrengen van Wilshere zorgde Wenger voor een nieuwe vonk in het elftal en het was goed te zien dat Fabregas eindelijk de bal bij iemand op de flanken kwijt kon, in plaats van alles  in te leveren bij een matige Van Persie.

Zondag wacht de uitwedstrijd tegen Chelsea, waar we of definitief knock-out gaan, of onszelf weer een beetje terug in de titelstrijd kunnen lanceren. Een cruciale wedstrijd in meerdere opzichten waar de technische staf de selectie optimaal op zal moeten voorbereiden. Klein voordeel is dat wij een dag extra rust hebben, gezien het feit dat Chelsea vanavond in actie komt en een uitwedstrijd speelt. Meer over die wedstrijd later.